เมื่อดวงอาทิตย์ลับหลังดอยสุเทพ เชียงใหม่เปลี่ยนจากความร้อนเป็นความสงบ กำแพงอิฐและคูเมืองสี่เหลี่ยมของเมืองเก่าเรืองแสงใต้แสงไฟสีอำพัน เสียงสกู๊ตเตอร์แผ่วลงจนเป็นเสียงครางเบา ๆ และจังหวะของเมืองก็จงใจช้าลง แม้แต่นักท่องเที่ยวที่มาเยือนครั้งแรกยังสังเกตได้ว่ายามค่ำที่นี่เข้าถึงได้แค่ไหน: ถนนที่เดินได้สะดวก พ่อค้าแม่ค้าที่เป็นมิตร และจังหวะที่ชวนให้หยุดแวะมากกว่าผ่านเลย เริ่มด้วยการวนรอบเมืองเก่ายามโพล้เพล้ วัดเจดีย์หลวงที่มีสถูปมหึมาดูเกือบไร้น้ำหนักเมื่อถูกสาดไฟ และหลายวัดมีการสวดเย็นซึ่งคุณสามารถนั่งสังเกตอย่างเงียบ ๆ จากด้านหลังได้ แต่งกายสุภาพ ถอดรองเท้าเมื่อเข้าศาลาการเปรียญ และเก็บกล้องให้สุภาพ—วัดคือพื้นที่มีชีวิต ไม่ใช่ฉากถ่ายภาพ กล่องรับบริจาคใกล้ทางออกช่วยสนับสนุนการบูรณะและโครงการชุมชน…
Read More
